Wielkieś mi uczyniła pustki na pięterku moim

Treść kartki:
Wielkieś mi uczyniła pustki na pięterku moim,
Moja droga Karolino, tym zniknienim swoim.
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.
Tyś za wszytki mówiła, za wszytki gadała,
We wszytkiś na pięterku kąciki siedziała.
Nie dopuściłaś nigdy mnie sie frasować
Ani Waldkowi myśleniem zbytnim głowy psować,
To tego, to owego wdzięcznie obmawiając
I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając.
Teraz wszytko umilkło, szczere pustki w pokoju,
Na drugim piętrzę klepiesz Pawciowi tabelki w znoju.
Z każdego kąta ból dupy człowieka ujmuje,
A serce swej pociechy darmo upatruje.