Treść kartki:
W liście do kapłanów św. Jan Paweł II napisał:
W Liturgii Wielkiego Czwartku łączymy się w sposób
szczególny z Chrystusem, który jest odwiecznym i
nieustającym Źródłem naszego kapłaństwa w Kościele.
Równocześnie tenże sam Chrystus, w czasie Ostatniej Wieczerzy,
tę swoją własną Ofiarę pozostawia Kościołowi jako Eucharystię.
Kiedy mówił do Apostołów: ‘’ to czyńcie na moją pamiątkę’’,
ustanawia w Kościele szafarzy tego Sakramentu, i szafarzom tym poleca
działać – mocą sakramentalnego kapłaństwa -w swoim zastępstwie

Czcigodny Ojcze Andrzeju

Wstępując na drogę kapłaństwa złożyłeś Bogu ofiarę własnego życia.
Twoje ‘’Chcę z Bożą pomocą’’ było ufnym przypieczętowaniem tego wyboru,
Pokornym przyjęciem szczególnego rodzaju służby Chrystusowi w drugim człowieku.
Dlatego dziś Tobie pragnę z serca podziękować za ofiarną pracę. Za to, że nie liczysz godzin oddanych Jezusowi w Jego służbie. Dziękuje za codzienne głoszenie Słowa Bożego, sakramentalne sprowadzanie Boga na ziemię, oczyszczanie i uwalnianie z grzechów ludzkich serc. Serdeczne Bóg zapłać za posługę w chorobie i cierpieniu. Za to, że każdego dnia dostrzegałem w Tobie odbicie Miłosiernego Ojca.
Życzę, aby Chrystus, który Cię wybrał i powołał, obdarzał łaskami potrzebnymi do podejmowania codziennych zadań: siłami duchowymi, światłem i mocą Swego Ducha.
Życzę wielu wspierających Cię serc, umysłów i rąk. Życzliwości tych, którym posługujesz. Codziennej, cichej modlitwy pokornych. Nieustającej radości Wielkanocnego Poranka i pewności, że wszystko możesz w Tym, który Cię umacnia.